Ваҳдат - пояи сулҳу субот
2024-06-04
![](/storage/NewsImages/qnX4395OWPkfGuFhgFs1C4QDnKveq58mVtVeJf4K.jpg)
Ваҳдати миллӣ
дастоварди бузургтарин ва воқеан, таърихии тоҷикон мебошад, ки он маҳз дар
натиҷаи ҳамбастагии мардуми кишвар ва азму талоши фарзандони содиқи халқамон
муяссар гардидааст. Имрӯз мо ба шарофати пойдории сулҳу субот давлат ва ҷомеаи
нави шаҳрвандӣ бунёдкориву созандагиро пеша намуд, барои рушди муносибатҳои
ҷамъиятиву сиёсӣ, шуур ва қобилияти фикрронии инсон аҳаммияти куллан навро эҷод намуда
истодаем.
Дар шароити имрӯзаи
кишвар бояд ба моҳияти арзишҳо ва ғояҳои демократии нав, тарзи зиндагӣ ва талаботи
ҷомеаи адолатпарвар, ки мо бунёди онро марому мақсади хеш қарор додаем, ҷавобгӯ
бошем. Ҳар як шаҳрванд ва ҳар инсон бояд муносибати худро ба ташаккули ҷомеаи
пешрафта чун мавқеи шаҳрвандӣ ва қарзи фарзандии худ донад, ба қадри арзишҳои
тинҷиву оромии кишвар расида бошад. Тоҷикон ҳамеша иттиҳоду ягонагии аҳли ҷомеа
ва фалсафаи таҳаммулгароиро тарғибу ташвиқ намуда, бо намояндагони дигар
миллатҳо, дину оин ва фарҳангҳо муносибати некбинона доштанд ва то ба имрӯз
ҳамчун ҷомеаи солим рӯй ба некбиниву нексириштӣ пойдевор мегузоранд то насли
ояндасоз роҳи дуруст интихоб намуда бошанд. Ин маънӣ ҳанӯз се ҳазор сол пеш дар
китоби муқаддаси ниёгони мо «Авасто» ба таври зайл омадааст: «Мо сулҳу
саломатиро меситонем, ки ҷангу ситезаро дарҳам бикашад. Бишавад, ки мо бо ҳамаи
ростону дурустон, ки дар саросари кишварҳо ҳастанд, ҳамкору анбоз бошем ва ба
якдигар муҳаббату ёрӣ намоем».
Намояндаи барҷастаи
фарҳанги миллии мо Ҷалолиддин Балхӣ, ки яке аз поягузорони мактаби фалсафаи
ваҳдати умумиинсонӣ мебошад, худро
на тарсову яҳуд, на ғабру мусулмон, на шарқиву ғарбӣ, балки як инсони ҳамаро
фарогир ҳисобидааст, ки ин баландтарин ифодаи башардӯстӣ, омили рафъсозандаи
низоъҳои минтақавӣ, қавмӣ ва фарҳангиву динӣ мебошад. Афкори Мавлонои Балхӣ, ки
бештар ҳамдилиро аз ҳамзабони беҳтар медонад, собит месозад, ки ҷавҳари миллати
тоҷик аз азал бо таҳаммулгароӣ сиришта шудааст ва тоҷикон бо қавму миллатҳои
дигар ҳамеша дар фазои сулҳу субот ва ҳамраъйиву дӯстӣ зиндагӣ доштаанд. Танҳо
баъди ҷанги шаҳрвандӣ, вақте ки мардуми заҳматкашидаи тоҷик ба сулҳу субот ноил
гардиданд, бори дигар ба ашъори пурмуҳтавоӣ Мирзо Турсунзода рӯй оварданд.
Акнун барои ҳамагон
маълум шуд, ки чаро замоне устод «Суруди сулҳ»-ро бо хуни дил ва тапиданҳои
беороми дил навишта будааст. Ба даст овардани ин неъмати бебаҳо, дар ҳақиқат
басо душвору сангин аст, зеро баҳри осоиштагии миллат ва аз байн нарафтани он
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ -
Пешвои муаззами миллат, муҳтарам
Эмомалӣ Раҳмон пояи бузургтарин гузоштанд, то тоҷики тоҷдор давомдиҳандаи
ниёгонамон бошад.
Хушнуд Каримзода,
раиси Кумитаи иҷроияи
ҲХДТ дар ноҳияи Ашт